ورود |عضويت چهارشنبه 29 خرداد ماه 1398
 

چه كنيم كه مردم خمس و زكات مال خود را بپردازند؟

ابتدا بايد به سراغ ريشه‏هاى اعتقادى و فكرى و فرهنگى رفت:

اگر كسى باور كند مالى كه در اختيار اوست، امانت و هديه خدايى است،

اگر باور كند امتيازى بر ديگران ندارد و همه با هم برادرند،

اگر باور كند ارزش جذب دل محرومان، بيش از ارزش جمع مال است،

اگر باور كند دعاى محرومان، مشكل‏هاى زندگى او را حل مى‏كند،

اگر باور كند ممكن است فردا خودش يكى از محرومان جامعه باشد،

اگر باور كند كه خدا جاى آنچه را انفاق مى‏شود، پر مى‏كند،

اگر باور كند انفاق او همچون دانه‏اى است كه تبديل به خوشه‏هاى متعدد و صدها دانه مى‏شود،

اگر باور كند فقير، كمك مالى او را براى قيامتش حمل مى‏كند،

اگر باور كند سير شدن فقرا، يك لذّت معنوى و آرامش درونى به همراه دارد،

اگر باور كند كمك امروز او به صورت چهره زيبايى در برزخ مونس او خواهد بود،

اگر باور كند حل مشكل مسلمين، حل مشكل رسول خدا صلى الله عليه و آله است،

اگر باور كند بى‏تفاوتى نسبت به محرومان جامعه ممكن است سبب انفجار و انقلاب و از دست دادن كل اموال او شود،

اگر به آثار و بركات و پاداش‏هاى كمك به ديگران ايمان داشته باشد،

و اگر خطرات بى‏تفاوتى، كنزاندوزى، بخل و حرص را بداند و با تاريخ ثروتمندان بى‏تفاوت آشنا شود، خود را براى پرداخت خمس و زكات و انفاق و ... آماده مى‏كند.

اگر بدانيم خدايى از ما قرض خواسته و فرموده است: «مَن ذا الّذى يُقرِض اللّه قَرضاً حَسناً» «1» كه خزينه‏هاى آسمان‏ها و زمين به دست اوست، خواهيم فهميد كه هدف از اين قرض در حقيقت شكوفايى روحيه سخاوت و انسان‏دوستى در انسان است. «2» اگر ما همچون حضرت سليمان دارايى‏هاى خود را از فضل خداوند بدانيم و بگوييم: «هذا من فضل ربّى» «3»، هرگز در پرداخت خمس و زكات مال خود بخل نمى‏كنيم.

اگر ما نعمت‏هاى خداوند را وسيله رفاه و غفلت و سرمستى ندانيم، بلكه همان گونه كه قرآن مى‏فرمايد: «ليبلونى ءاشكر ام اكفر» «4 آنها را وسيله آزمايش خود بدانيم كه آيا با بكارگيرى صحيح آنها شكر عملى‏

نعمت‏هاى خدادادى را به جا مى‏آوريم و يا كفران نعمت مى‏كنيم،

اگر همان‏گونه كه امام رضا عليه السلام فرمود، بدانيم كه خداوند مسئوليّت افراد زمين‏گير را به عهده متمكنين قرار داده است،

اگر بدانيم هستى ما و فكر و علم و قدرت و ابتكار و توفيقى كه داريم، از خداوند است و حتّى در كشاورزى نقش ما تنها بذرافشانى و آبيارى است، امّا جذب آب توسط زمين و شكوفايى بذر در درون آن، جذب نور و هوا، شكفتگى زمين و خروج خوشه‏ها از خداست و به تعبير قرآن: «ءانتم تزرعونه ام نحن الزارعون» «5»، هرگز بخل نخواهيم ورزيد.

اگر بدانيم دريافت‏كنندگان كمك‏هاى ما در ظاهر فقرا هستند، ولى در واقع خداوند است كه صدقات را تحويل مى‏گيرد، «يأخذ الصّدقات» «6»، به راحتى كمك مى‏كنيم و همان‏گونه كه در روايات آمده دست خود را نيز مى‏بوسيم.

اگر بدانيم بى‏اعتنايى به فقرا ما را به سرنوشت قارون‏ها گرفتار مى‏كند كه خود و خانه و سرمايه‏اش يك جا به زمين فرو رفتند، «فخسفنا به و بداره» «7» اين همه بخل در كار نخواهد بود. قارون مى‏گفت: اموال من از خدا نيست، بلكه به وسيله علم و تخصص و ابتكار و نبوغ خودم، آن را به دست آورده‏ام. «انّما اوتيتُه على علم عندى» «8»

اگر به داستان باغى كه سوخت توجّه كنيم، خواهيم ديد كه چگونه باغ‏كسانى كه تصميم گرفتند فقرا را از نعمت‏هاى الهى محروم كنند، يك جا سوخت. «فاصبَحَت كالصَّريم»9

اگر بدانيم بى‏توجّهى به يتيمان ممكن است سبب يتيم شدن فرزندان خود ما شود.

اگر بدانيم كمك‏هاى امروز ما در مواردى دو برابر و در مواردى چند برابر و در مواردى ده برابر و در مواردى هفتصد برابر مى‏شود و به ما برمى‏گردد، هرگز بخل نخواهيم كرد.

اگر به سخن امام صادق عليه السلام ايمان داشته باشيم كه فرمود: خداوند مهم‏تر از زكات چيزى را بر مردم سخت نگرفته است و بسيارى از مردم به خاطر نپرداختن آن هلاك شده‏اند، «ما فرض اللّه على هذه الامّة شيئاً اشدّ عليهم من الزكاة و فيها تهلك عامتهم» «10» هرگز بخل نخواهيم كرد.

اگر بدانيم آن كه ما را از فقر آينده مى‏ترساند، شيطان است: «الشيطان يعدكم الفقر» «11»، هرگز از وسوسه‏هاى تهديدآميز شيطان نمى‏ترسيم.

اگر بدانيم ما جانشين خدا هستيم و حيف است تنها به ماديّات راضى باشيم، هرگز به ماديّات دلخوش نمى‏شويم‏ «أرضيتم بالحياة الدّنيا» «12»

اگر بدانيم ريشه جمع مال، پندار باطل ابدى بودن آن است، «الّذى جمع مالًا و عدّده يحسب أنّ ماله أخلده» «13»، هرگز از پرداخت خمس و زكات طفره نمى‏رويم.

اگر بدانيم هر چه بيشتر داشته باشيم، مسئوليّت ما بيشتر است.

خداوندى كه به پيامبرش كوثر و خير كثير مى‏دهد، براى او ذبح گوسفند را كافى نمى‏داند، بلكه بايد شتر نحر نمايد. «14» آرى كسى كه بيشترين دريافت را دارد، بايد كمك او نيز بيشتر باشد.

اگر بدانيم با پرداخت زكات، سلام و صلوات پيامبر را دريافت مى‏كنيم، به راحتى زكات خواهيم داد. خداوند به پيامبرش مى‏فرمايد: زكات مردم را بگير و بر آنها درود بفرست. «15

اگر بدانيم حضرت على عليه السلام انگشتر خود را در نماز به فقير داد و حتّى صبر نكرد نماز تمام شود و اگر بدانيم ارزش كمك به محرومان همچون بوسيدن كعبه و حجر الأسود است، هرگز آن را به ديگرى واگذار نمى‏كنيم و حتماً مسئوليّت آن را خودمان به عهده مى‏گيريم. گاهى ياران امامان از آنان مى‏خواستند كه حمل غذا به خانه فقرا را به آنان واگذار نمايد، ولى امامان معصوم ما نمى‏پذيرفتند.

اگر بدانيم كه دوزخيان در پاسخ بهشتيان مى‏گويند: يكى از عوامل سقوط ما به دوزخ بى‏تفاوتى نسبت به فقرا بوده است، «و لم نك نطعم المسكين» «16»، نسبت به آنان احساس مسئوليّت خواهيم كرد.

اگر باور كنيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: روزى براى شما فرا خواهد رسيد كه از هر كس محتاج‏تر خواهيد بود، هرگز بخل نخواهيم كرد. «17»

اگر باور كنيم اين سخن خدا را كه فرمود: افراد بخيل گمان مبرند كه اموالشان براى آنان خير است، بلكه براى آنها شر است، «18»

اگر باور كنيم كه قرآن مى‏فرمايد: آنچه نزد شماست، نابود مى‏شود و آنچه براى خدا و در راه او داده مى‏شود، باقى مى‏ماند، «ما عندكم ينفد و ما عند اللّه باق» «19»

اگر باور كنيم كه امام صادق عليه السلام فرمود: خداوند فقرا را در اموال اغنيا شريك قرار داده است و نبايد حق فقرا در غير آنان هزينه شود، «20»

اگر باور كنيم كه خداوند از بنده‏اش مى‏پرسد: آيا نسبت به فرمان من بخل مى‏كنى؟! يا مرا متهم مى‏كنى؟ يا گمان مى‏كنى كه من از جبران آنچه انفاق كرده‏اى عاجزم؟!، خود را براى كمك به محرومان آماده‏تر خواهيم كرد. «21»

اگر بدانيم كه نپرداختن زكات از گناهانى است كه سبب ندامت و حسرت مى‏شود «22» و لحظه مرگ، انسان از خداوند مى‏خواهد كه به دنيا برگردد و حق فقرا را بدهد، «23»

اگر بدانيم كه زكات ندادن، انسان را از مدار ايمان واسلام خارج مى‏كند، «24»

اگر بدانيم كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در سايه كعبه به ابوذر فرمود: كسانى‏

زيانكارترند كه زكات نمى‏دهند،25»

اگر بدانيم هر روز هزار فرشته، ثروتمندى را كه زكات نمى‏دهد به آتش بشارت مى‏دهند، «26»

اگر بدانيم رسول خدا صلى الله عليه و آله كسانى را كه پرداخت زكات را خسارت مى‏پندارند به انواع قهرهاى الهى (باد سخت، زلزله و دگرگونى چهره) وعده داده است، «27»

اگر بدانيم حضرت مهدى عليه السلام با كسانى‏كه زكات مال خود را نمى‏پردازند مانند زناكارانِ همسردار برخوردكرده وگردنشان را مى‏زند، «28»

اگر بدانيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله سوگند ياد كردند كه نپرداختن زكات خيانت به خدا و شرك است، «29

اگر بدانيم كه خداوند نام كسانى را كه زكات نمى‏دهند در ميان نام مشركان و كافران قرار داده است، «30»

اگر بدانيم كه زكات از ضروريات دين و انكار آن به منزله كفر است، «31»

اگر بدانيم كه در زمان ابوبكر با گروهى كه زكات نمى‏دادند (به نام اصحاب ردّه) برخورد نظامى شد، بر عليه آن افراد لشگركشى شد و حضرت على عليه السلام نيز در آن جبهه شركت فرمودند،32»

اگر بدانيم كه امام صادق عليه السلام فرمودند: هر كس حتّى اگر مقدار كمى از زكات خود را ندهد، يهودى يا نصرانى مى‏ميرد، «33»

اگر بدانيم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏فرمود: مالى كه زكات آن پرداخت نشده است، ملعون است، ملعون، «34»

اگر بدانيم امام‏صادق عليه السلام به كسى كه زكات نمى‏داد لقب سارق دادند، «35»

اگر بدانيم دست كسانى كه زكات نمى‏دهند در قيامت به گردنشان بسته مى‏شود و با سخت‏ترين كلمات مورد توبيخ فرشتگان قرار مى‏گيرند، «36»

اگر بدانيم و باور كنيم كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و اهل‏بيت معصومش عليهم السلام صحنه‏هايى از شكنجه تاركان زكات را در قيامت اين‏گونه بيان كرده‏اند كه مار بزرگى به گردن آنان آويخته مى‏شود و اين همان است كه قرآن مى‏فرمايد: «سيطوق ما بخلوا» «37» همان مالى كه بخل شد، در قيامت طوق گردن مى‏شود، «38»

اگر باور كنيم كه قرآن مى‏فرمايد: روز قيامت اموال كنز شده را داغ مى‏كنند و بر پيشانى و پهلو و كمر كسانى كه زكات نداده‏اند مى‏گذارند و به آنان گفته مى‏شود: اين همان چيزى است كه در دنيا ذخيره كرديد و حق محرومان را نپرداختيد،

اگر باور كنيم كه نپرداختن زكات از گناهان كبيره‏اى است كه خداوند در مقابل آن وعده عذاب داده است،

آرى اگر اين باورها را داشته باشيم، لحظه‏اى در پرداخت حق الهى درنگ نخواهيم كرد.

اگر بدانيم كه زكات در برزخ در كنار نماز تجسم يافته و مونس انسان مى‏شود، به راحتى آن را خواهيم پرداخت. «39»

اگر بدانيم كه با پرداخت زكات، پاداش‏هاى چندين برابرى كه تعداد و عمق آن را كسى جز خدا نمى‏داند، دريافت خواهيم كرد، «40» هرگز بخل نخواهيم كرد.

اگر بدانيم كه با پرداخت زكات درهاى بهشت را به روى خود باز مى‏كنيم، «41» هرگز بخل نخواهيم كرد.

اگر بدانيم كه در قيامت از كسى كه زكات مال خود را كامل مى‏پردازد و در جاى خود مصرف مى‏كند، نمى‏پرسند كه اموال خود را از كجا آورده‏اى، «42» انگيزه پرداخت زكات زياد خواهد شد.

اگر بدانيم كه پرداخت زكات در دنيا، كليد دريافت رحمت الهى در روزى است كه از همه محتاج‏تريم و نپرداختن امروز، عامل بيشترين خسارت است، «43» لحظه‏اى در پرداخت آن درنگ نخواهيم كرد.

اگر بدانيم پاداش هر دانه گندم و جو و امثال آن كه به قصد زكات داده مى‏شود، قصرهايى از طلا، نقره، لؤلؤ، زبرجد، جواهر و نور است‏ «44»، لحظه‏اى در پرداخت آن دريغ نخواهيم كرد.

اگر بدانيم كه زكاتِ عاشقانه كفّاره گناهان است‏ «45»، در پرداخت آن شتاب خواهيم كرد.

اگر بدانيم زكات‏دهنده در هر يك از آسمان‏هاى هفت‏گانه به نام مقدسى خوانده مى‏شود، در آسمان اوّل به نام «سخىّ»، در آسمان دوم «جواد»، در آسمان سوم «معطى‏»، و در آسمان‏هاى ديگر «مبارك»، «محفوظ»، «منصور» و «مغفور» ناميده مى‏شود «46»، هرگز اين نام‏هاى نيك را به آسانى از دست نخواهيم داد.

اگر بدانيم سير كردن فقرا، رمز سير بودن در قيامت و سيراب كردن تشنگان، رمز سيراب شدن در قيامت و پوشاندن فقرا، رمز پوشيده بودن در رستاخيز است‏ 47، تا آنجا كه مى‏توانيم با پرداخت خمس و زكات به گرسنگان و تشنگان و برهنگان خدمت خواهيم كرد.

______________________________


1-        سوره بقره-آیه 245

2-        نهج البلاغه خطبه 183

3-        سوره نحل-آیه 40

4-        سوره نحل-آیه 40

5-        سوره واقعه-آیه 64

6-        سوره توبه-آیه 104

7-        سوره قصص-آیه 81

8-        سوره قص-آیه 78

9-        سوره قلم-آیه 20

10-    وافی- ج 10-ص33

11-    سوره بقره-آیه 268

12-    سوره توبه-آیه 38

13-    سوره همزه-آیات 2-3

14-    سوره کوثر-آیات 1-2

15-    سوره توبه-آیه 103

16-    سوره مدثر-آیه 44

17-    جامع الاحادیث-ج 9-ص32

18-    سوره آل عمران-ایه 180

19-    سوره نمل-ایه 96

20-    جامع الاحادیث-ج 9-ص243

21-    جامع الاحاذیث-ج 9-ص 325

22-    جامع الاحادیث-ج 9-ص 58

23-    جامع الاحادیث-ج 9-ص58

24-    جامع الاحادیث-ج 9-ص58

25-    مستدرک الوسائل-ج 1-ص 508

26-    جامع الاحادیث-ج 9-ص 43

27-    جامع الاحادیث-ج 9-ص 57

28-    جامع الاحادیث- ج9-ص 44

              

29-بحار-ج 96-ص 29

30-سوره فصلت-آیه 7

31-تفسیر نمونه-ج8-ص 11

32-جامع الاحادیث ج 9-ص63

33-وافی-ج10-ص44

34وافی- ج 10-ص 44

35وافی-ج 10-ص40

36-سوره آل عمران-آیه 180

37-جامع الاحادیث-ج9-ص 39

38جامع الاحادیث-ج 9-ص 46

39جامع الاحادیث-ج 9-ص 53

40جامع الاحادیث-ج 9-ص 45

41جامع الاحادیث- ج9-ص 33

42جامع الاحادیث- ج9-ص 32

43-جامع الاحادیث-ج 9-ص 32

44جامع الاحادیث-ج 9-ص 33

45جامع الاحادیث-ج 9ص 34

46-جامع الاحادیث-ج 9ص 684

 

 
Copyright (c) 1398/03/29 پرتال مدیریت جهاد کشاورزی شهرستان اصفهان
پرتال سازمان جهاد کشاورزی استان اصفهان
Ariana Informatics Group - گروه داده ورزي آريانا